Στις εξετάσεις με τις χειροπέδες

ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΤΒΙΝΟΒΑ  

Στα 21 της προφυλακίζεται για ναρκωτικά. 

Στα 26  πρωτοετής στη Νομική

«Τα τελευταία χρόνια τα νήματα της ζωή μου δεν τα κινούσα εγώ. 

Τώρα μπορώ να διεκδικήσω αυτά που επιθυμώ». 

Στα 21 της χρόνια προφυλακίστηκε για εμπλοκή σε υπόθεση ναρκωτικών. Θυμάται την ημέρα που την προφυλάκισαν και τη μετέφεραν στον Κορυδαλλό: «Κοιτούσα έξω από το παράθυρο της κλούβας, παρατηρούσα το δέντρα, τους περαστικούς, τα κτίρια και σκεφτόμουν τους λόγους που με οδήγησαν στη θέση που βρέθηκα. Επρεπε να βρω έναν λόγο για να φταίω, αλλιώς δεν θα τα έβγαζα πέρα στη φυλακή. Εμπιστεύτηκα έναν άνθρωπο τον οποίο δεν γνώριζα καλά. Ημουν επιπόλαιη». 


Από την πρώτη μέρα στη φυλακή έψαχνε τρόπους για να «δραπετεύει» από το κελί της. «Αρχισα να δουλεύω και να παρακολουθώ οποιαδήποτε δραστηριότητα γινόταν. Αυτό μου έδινε δύναμη για να μπορώ να αντέξω κυρίως την αβεβαιότητα που κυριαρχούσε στη ζωή μου. Δεν ήξερα πόσο θα έμενα. Ημουν ενάμιση χρόνο προφυλακισμένη και στην πρώτη δίκη καταδικάστηκα σε οκτώ χρόνια».

Την πρώτη μέρα που βρέθηκε στον Κορυδαλλό πήγε στη βιβλιοθήκη της φυλακής και έψαχνε στα βιβλία του Ποινικού Κώδικα για αντίστοιχες υποθέσεις με τη δική της. Ισως εκεί να βρίσκεται και η αιτία των νομικών σπουδών που θέλησε να κάνει. Στην ίδια φυλακή βρέθηκαν και η μητέρα της με τη μικρή αδελφή της. Την πείθει να παρακολουθήσει τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας του Κορυδαλλού.

«Πήγαινα στις σχολικές γιορτές κι εκεί γνώρισα τον διευθυντή του σχολείου τον κ. Γιώργο Ζουγανέλη. Του ζήτησα να μας βοηθήσει, να βρούμε έναν τρόπο να μπορούμε μαζί με άλλα κορίτσια που ενδιαφέρονται να συνεχίσουμε το σχολείο. Τα συγκεκριμένα προγράμματα είχαν μόνο τάξεις Γυμνασίου».

Ο κ. Ζουγανέλης με την κ. Αννα Μουτάφη βρίσκουν τρόπο- εν είδει ενισχυτικής διδασκαλίας-, η Μαρίνα μαζί με τις άλλες συγκρατούμενές της να συνεχίσουν το Λύκειο στη φυλακή. «Πήγαινα με τις χειροπέδες στις εξετάσεις της Α΄ Λυκείου και της Β΄. Ημουν αποφασισμένη να το παλέψω». Οι γυναικείες φυλακές μεταφέρονται στο Ελαιώνα Θήβας κι εκεί η Μαρίνα φοιτεί στη Β΄ Λυκείου. Συμπαράσταση στην προσπάθειά της βρίσκει στο πρόσωπο του διευθυντή του σχολείου τον κ. Κλήμη Πυρουνάκη. 

«Χρωστάω πολλά στους ανθρώπους- με στήριξαν για να καταφέρω να ξεφύγω από αυτόν τον εφιάλτη. Οταν αποφυλακίστηκα εκείνος μίλησε με τους ανθρώπους της πόλης για να μπορέσω να ενταχθώ πάλι στην κοινωνία. Οταν έγινε το Εφετείο και ο δικηγόρος μου Αλέξης Λάμαρης απέδειξε την αθωότητά μου, ήμουν ήδη ελεύθερη αφού είχα εκτίσει τα 2/5 της ποινής μου».
 

Οι καλές συστάσεις και η συμπαράσταση της κοινωνίας της Θήβας τη βοήθησαν να συνεχίσει το σχολείο και να φοιτήσει στη Γ΄ Λυκείου. «Τον πρώτο καιρό εργαζόμουν στη Δημοτική Επιχείρηση της Θήβας. Οταν γράφτηκα στη Γ΄ Λυκείου δεν μπορούσα να δουλεύω τα πρωινά... τα απογεύματα πήγαινα φροντιστήριο. Με τη βοήθεια της κ. Βάσως Τσόνογλου πήγα στο φροντιστήριο. Καθημερινά η Τράπεζα Αγάπης μου παρείχε φαγητό, η Εκκλησία με βοήθησε με το ενοίκιο, ενώ τα Σαββατοκύριακα βοηθούσα σε ένα φωτογραφείο». 

Παρά το δύσκολο πρόγραμμα η Μαρίνα κατάφερε να συγκεντρώσει 18.500 μόρια, τα οποία της ανοίγουν την πόρτα της Νομικής. «Αν καταφέρω και γίνω τελικά αυτό που ονειρεύομαι, θα δώσω όλες τις δυνάμεις μου για τη στήριξη των ανθρώπων που βρέθηκαν στη δική μου θέση». 

Η Μαρίνα αναγνωρίζει και μια πλευρά της τύχης που της χαμογέλασε. 

«Κατάφερα να ξεφύγω γιατί ήμουν η Μαρίνα που απέκτησε μια μόρφωση, που είχα αυτή την εμφάνιση και την ευγένεια. 
Θα είχα την ίδια συνέχεια αν αποφυλακιζόμουν και στο πρόσωπό μου είχα σημάδια από την κακή ζωή και τα δόντια μου μαύρα από τη χρήση των ναρκωτικών; 

"Θα με εμπιστεύονταν αυτοί οι άνθρωποι να με βοηθήσουν; 

Τελικά θα τα κατάφερνα χωρίς αυτούς;". 

ΠΗΓΗ : http://www.tanea.gr/
ZΩΗ ΛΙΑΚΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ –ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ-ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Ωρα 3 το πρωί στο θάλαμο … 

Πυκνό σκοτάδι έξω…

Πιο πυκνό στην ψυχή μου … 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Μια ήσυχη απαλή βροχή ,πέφτει αργά…χαιδεύοντας την επιδερμίδα της γης 

Η υγρασία περονιάζει το σώμα μου…τρυπάει και ματώνει το «είναι» μου 

Είμαι καιρό τώρα μονάχη…απογυμνωμένη.  

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Το κάστρο που μ’εχουν φυλακισμένη είναι ζωσμένο με σίδερα πλεγμένα, 

Καμμία διέξοδος…ούτε προοποτική ,άβατο μαντάλωμα. 

Και εγώ εδώ…έχω ξεχάσει και τ’όνομά μου πιά .. 

Η νεα μου ταυτότητα ‘ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ’ .. άνευ γεννητόρων και διεύθυνσης οικίας. 

Μου δόθηκε επίσημα από τους «ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΥΣ» που ΣΕ υπηρετούν κει εξω. 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Λαχταρώ να διώξω την καταχνιά του κορμιού μου , 

και το νοιώσω ,Ηλιογέννητε Θέ μου , με τη λαχτάρα της Χαράς. 

Να πάψω να κρυώνω… 

Λαχταρώ να Σου στείλω δάκρυα θλιμμένης Προσευχής 

για μια συνέχεια ζωής που ονειρευόμουν … 

Δεν θέλω να πεθάνω ΖΩΝΤΑΝΗ !.. 

Πεινάω για μελλούμενη ΖΩΗ! 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Δεν βιαζόμουν να φτάσω στην Ιθάκη μου,την ονειρευόμουν 

μα…κείνη ξεμάκρυνε ακόμα πιο πολύ.. 

Συνθηκολόγησα με την μοίρα μου και βάλθηκα ,αναγεννημένη 

ν’άκολουθήσω την οδό της Σωτηρίας .. 

Μα ξεθώριασαν τα μονοπάτια στο χάρτη μου … 

Χάθηκαν …δεν τα θωρώ πιά .. 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Φοβάμαι…ναι φοβάμαι 

Πως θα χαθώ- χωρίς ΕΛΕΟΣ – 

στις γωνιές της απόλυτης σιωπής Ι

σχνή και καταφθονεμένη …

ανύπαρκτη φιγούρα σαν να μην ανήκα ΠΟΤΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ! 

Τα’αναμάρτητα αδέλφια μου κει έξω ..στο μεθύσι της λησμοσύνης 

συμμετέχουν ,ακυρώνοντάς με… 

Δεν θα προλάβω –λέω- να ΣΟΥ μιλήσω για την διαδικασία μιάς 

επόμενης ζωής που σχεδίαζα- σαν τελείωνε η τιμωρία μου .. 

Απόκαμα… 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Οσο κι αν ψηλαφώ με τα’ακροδάχτυλα την ελπίδα 

αυτή χάνεται, δραπετεύει στο λεπτό. 

Είμαι απεγνωσμένη. 

Η ΚΡΙΣΗ των ημερών έθαψε το νοιάξιμο ,ανθρώπινο χάδι που 

ημέρευε και λείενε τις κοφτερές γωνίες της ψυχής. 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ?

Ταξιδευτής νοερός ενός άλλου πεπρωμένου ,αγκυροβόλησα επικίνδυνα 

(είχα ξωκύλει –παρ’ότι έμπειρος-συμβαίνει καμιά φορά σε κάποιους 

που τους λεν και άτυχους) 

Το θάμπος της ομίχλης μου κρύβει το ποθούμενο λιμάνι .. 

Αναζητώ με τη μορφή κατεπείγοντος την ψυχή μου.. 

αυτήν που παράτησα «επαιτώντας » στους διαδρόμους της Πολιτείας των Αναμάρτητων 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Των χρόνων το πέρασμα με λυγίζει 

Δεν έχω πιά αλεύρι για ζύμωμα .. 

Αργαλειό να υφάνω ρούχο.. 

Ποταμό Ιορδάνη να ξεπλυθώ, να ξεδιψάσω τη στέρηση της δίψας 

Να ξαναβαπτισθώ ..λαμβάνοντας όνομα ΑΠΟΔΕΚΤΟ! 

Η μνήμη μου με προδίδει πιά, όλο και περισσότερο 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Δεν θυμάμαι πλιό…νοιώθεις?

Ετσι αδυνατισμένη η μνήμη μου , 

τα τραγούδια που ΣΟΥΛΕΓΑ.. 

Κι όμως η ψυχή μου αποζητά να σου ψάλλει –‘άλλη μια φορά- 

το «ΩΣΣΑΝΑ »ΣΟΥ! 

Πως καίγομαι!.. ολοκαύτωμα η συνείδηση ,ν’ακούσει απ’την ΑΝΑΣΑ ΣΟΥ 

κείνο το παλιό αθάνατο «ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ»! 

Αυτούς, τους «ΑΛΛΗΛΟΥΣ» γυρεύω ,δεν υπάρχουν πιά.. 

Φυλακίσθηκαν σε υπόγειο τα Ευαγγέλια της Αγάπης 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Που είσαι απόψε ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ –που αισθάνομαι πως πεθαίνει η συνέχειά μου 

-πέρα απ’τον ορίζοντα- που νοιώθω πως θρηνεί το φως 

από τότε που το υποχρέωσαν ν’ακολουθεί το σκοτάδι

-ΕΝΑ ΣΚΟΤΑΠΙ που ΚΡΙΣΗ το βάπτισαν ,

για να δικαιολογήσουν την παρούσα ΑΠΟΥΣΙΑ , 

που νοιώθω πως ο πόνος ,που ερήμην μου ,με δυναστεύει , 

πόνος αλλοιώτικος,αλλόκοτος,σκληρότερος από κείνον που μ’έφερε εδώ, 

Που νοιώθω, πως πνίγομαι σ’ανταριασμένο ποτάμι, ενώ είναι μόνο μικρές ψιχάλες 

Που νοιώθω γερασμένη-γελασμένη,

στο τελευταίο ΤΕΤΕΛΕΣΘΑΙ 

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ? 

Ευτύχημα που η ψυχή μου απόψε ζητά τις οφειλές της 

Σ’ΑΝΑΖΗΤΩ επίμονα-λίγο πριν την εκπνοή μου . 

ΜΟΥΧΕΣ ΠΕΙ : πως στην Ανθρώπινη θέληση φιλοξενείσαι, 

                          στη γνώριμη Ανθρώπινη ευαισθησία 

ΜΟΥΧΕΣ ΠΕΙ : πως όπου υπάρχει Ανάσα Ανθρώπου

                         καρδιά που πάλεται 

                         εκεί θε να ΣΕ ΒΡΩ       

ΜΟΥΧΕΣ ΠΕΙ : πως μπορεί και να μην Σ’ αναγνωρίσω σαν «ΕΝΑ»

                          Μα να σε γυρέψω στους μυριάδες στρατιώτες Σου

                         Γι αυτούς μιλώ που τάχθηκαν την ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ να υπερασπίζονται 

ΜΟΥΧΕΣ ΠΕΙ : Εάν αποκάμω απ’τους Σταυρούς που στους ώμους  

                         κουβαλήσω,ώμοι αδυνατισμένοι ,που δεν αντέχουν τόσο φορτίο,  

                         αναπαμό, να στραφώ και να ζητήσω σ’αυτούς,

                         …τους αφοσιωμένους Σου ,τους πηδαλιούχους της Πίστης . 

ΜΟΥΧΕΣ ΠΕΙ : Μην ντραπείς ΠΟΤΕΣ γι αυτό !! 

                        ‘Αλλωστε το’καμα κι εγω ο ΘΕΟΣ !! 

   ΥΠΑΚΟΥΩ ΑΠΟΨΕ στο κάλεσμα της ψυχής μου ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ,

                                   γονατισμένη, ανάμεσα στο δάκρυ της Παναγιάς

                                   κι ενός Εσταυρωμένου και  

                                 ΖΗΤΩ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΟΥ !! 

                                Σημάδι λύτρωσης κι επιστροφής στα χαρακώματα

                                της ΕΛΠΙΔΑΣ.

ΠΑΡΕ Τ’ΑΗΧΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΑΝΕΜΕ 

                             τις βαθύτερες εικασίες μου και στείλτα ΚΕΙ ΕΞΩ

                            στους μαχητές ΤΟΥ ! 

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ,

                        αδέλφια μου αντιπαρατίθενται με τις αντοχές μου 

ΒΟΗΘΕΙΑ …. Κραυγή μήνυμα στέλνω σας! λίγο πριν χάσω την ύπαρξή μου !  

                       Είμαι κομμάτι από σας…από ΚΕΙΝΟΝ 

ΣΑΝ ΧΑΘΩ εγώ…ένα κομμάτι δικό σας πεθαίνει αμέσως 

ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ ο γεννήτορας του ΚΟΣΜΟΥ ,ο ΠΑΤΕΡΑΣ Μας! 

ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ … 

                      Γέρνω… κρατείστε με όρθια ! 

                     ψηλαφίστε τις πληγές μου … που δεν έχουν επουλωθεί 

                    μες τις υπόγειες στοές της ψυχής μου. 

                   σφίξτε τ’αδύναμα χέρια μου μην γλιστρήσει το «ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» 

                  που τ’απώθεσε κει αμέσως με τη γέννα μου ,όπως κάνει 

                 κάθε γονιός για το νιόφερτο παιδί του  

ΒΟΗΘΕΙΑ …. ,επαιτώ μιας απλής επαφής ,μέσας,

                          να με κοινωνήσετε με δωρεά ζωής,

                          πριν γεράσω πρώιμα και ταριχευθεί η ζωή μου .

ΒΟΗΘΕΙΑ …. Αγάπης ικετεύω

                         Λέξη μυστική, προφητεία,Αποκάλυψη,

                         Θυμέλαιο εύοσμο…μύρο Πολύτιμο

                         Με το λιδιο νόμισμα θ’ ανταμειφθείτε ..

                         Τα τριάντα αργύρια ..εξαργυρώθηκαν  πρό πολλού.

     ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ?

                                Μήνυσε στους μαχητές σου πως :

   AΠΟΣΤΟΛΕΑΣ  : του μηνύματος «ΕΛΕΗΣΤΕ» επ’ονόματι της ΑΓΑΠΗΣ

                                  Είμαι εγώ, η κατάδικη αδελφή τους ,

  και ΛΗΠΤΕΣ : είναι όλες οι Ανάσες του Κόσμου ,ΑΝΑΣΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΑΣ ΤΟΥ

                           ΣΑΝ  το λάβουν «αμέσως να το παγιδέψουν «

                           είναι το διαβατήριο για να ταξιδέψουν ως το μέρος μου

                           ως εμένα …

Σ’εμένα ,που καρτερώ πόλεμο να ξεσηκώσω

               φωτιά ν’ανάψει  με την ορμή της στερνής πνοής μου ,

               για να γεμίσει ο τόπος γύρω μου

               πολλά μικρά λάφυρα …αιμοδοσίας ονείρων .

Σ’εμένα ,…που απόψε με ξαναβρήκα

                  σας ξαναβρήκα .

                                                         Αγαπώντας πάλι  Εμένα

                                                         Αγαπώντας Εσάς

                                                         Αγαπώντας ΕΚΕΙΝΟΝ !!

1η Εκθεση Εργων Τέχνης Κρατουμένων

  Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσουμε στα εγκαίνια της 1^ης  Έκθεσης Έργων Τέχνης κρατουμένων γυναικών του Καταστήματός μας που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Νοεμβρίου 2010,  στο Συνεδριακό Κέντρο Θήβας, Αίθουσα, «Αρμονία» , β΄ όροφος,  διεύθυνση, Λουκά Μπέλλου 1, Θήβα.  

Η Έκθεση θα διαρκέσει από 29 Νοεμβρίου έως 8 Δεκεμβρίου  2010.

Έπειτα από δύο χρόνια αδυναμίας πραγματοποίησης της Πανελλήνιας Έκθεσης Χειροτεχνίας Κρατουμένων των Καταστημάτων Κράτησης, λάβαμε την πρωτοβουλία να πραγματοποιηθεί η Έκθεση Έργων Τέχνης Γυναικών, με τη συνδρομή της Χ.Ε.Ν. Θήβας, σε χώρο που ευγενικά παραχώρησε ο Δήμος Θηβαίων. 

 Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα κρατουμένων -μαθητριών του Εργαστηρίου Χειροτεχνίας-Ζωγραφικής ,που λειτουργεί συτο κατάστημά μας καθώς και έργα άλλων κρατουμένων ,που αξιοποίησαν δημιουργικά τον χρόνο τους.

          

Μέσω της συγκεκριμένης Έκθεσης, στέλνουμε  το μήνυμα ότι  η Πολιτεία και συνάνθρωποι συνεχίζουν να ελπίζουν στο πρόσωπο που κρατείται για παραβατική συμπεριφορά και πιστεύουν στις  δυνάμεις του, για θετική αλλαγή  και  λειτουργική ενσωμάτωση στο κοινωνικό σύνολο..

Τέλος όλα τα έργα θα διατίθενται  προς πώληση σε χαμηλές τιμές  και τα έσοδα από κάθε έργο θα κατατεθούν στον ατομικό λαγαριασμό της κρατουμένης ,που το δημιούργησε.

Δράσεις Κοινωνικής Υπηρεσίας

Μαίος 2008 -Οι πρώτες κρατούμενες φθάνουν στο κατάστημα

Όπως σας είναι γνωστό το Κατάστημα μας λειτούργει τα δύο τελευταία έτη στον Ελεώνα Θήβας .
Από άποψη υποδομής και λειτουργικότητας υπήρχαν πολύ σοβαρά ελλείμματα και δυσκολίες.
Εργαστήκαμε  συνεργατικά, με ιδιαίτερο ζήλο και προσήλωση.
Στόχοι των δράσεών  μας ήταν:
Η  κάλυψη των βασικών αναγκών των εγκλείστων γυναικών, κυρίως των απόρων   και ο εμπλουτισμός της υποδομής του Καταστήματος ( συλλογή ρουχισμού, ειδών ατομικής υγιεινής ,παιχνίδια , είδη βρεφανάπτυξης, τηλεκάρτες για επικοινωνία,  κ.α  αντικείμενα ειδικής χρήσης και συσκευές  όπως τηλεοράσεις, DVD player, ρακέτες, μπάλες μπάσκετ και βόλεϊ  και πολλά  άλλα..
Μέσω επικοινωνίας της υπηρεσίας μας  με φορείς, εθελοντές που είχαμε στον Κορυδαλλό, μέσω της γνωριμίας και σύνδεσης  με φορείς της τοπικής Κοινωνίας, Συλλόγους,  ιδιώτες, Σχολεία   κ.λ.π., συγκεντρώθηκαν τα απαραίτητα  είδη καθώς και χρηματικά ποσά για την ενίσχυση του  Φιλόπτωχου Ταμείου .
Η υπηρεσία μας  οργάνωσε νέα αποθήκη ιματισμού απόρων και διανέμει συστηματικά εσώρουχα, ενδύματα, υποδήματα, πετσέτες  κ.α στις άπορες και νεοεισερχόμενες κρατούμενες για τα οποία τηρείται λεπτομερές  αρχείο.
 Περίπου 100 κρατούμενες είναι σε απόλυτη ένδεια και χρειάζονται συνεχώς τη μέριμνα της Κοινωνικής Υπηρεσίας 
Σε μηνιαία βάση γίνεται ως σήμερα από την υπηρεσία μας έλεγχος του ατομικού λογαριασμού όλων των κρατουμένων, καταρτίζεται κατάλογος με τις άπορες και δίδεται  πακέτο με τα απαραίτητα είδη υγιεινής και καθαριότητας (5 χαρτιά υγείας, 2 πακ. Σερβιέτες, σαπούνι ,σαμπουάν  , ένα  πακέτο απορρυπαντικό για πλύσιμο των ρούχων, τηλεκάρτες κ.α  ανάλογα με τις δωρεές)  παροχές σε είδη ένδυσης, υπόδησης. Επίσης κάθε 15 ημέρες χορηγούμε στις άπορες οικονομική ενίσχυση από 10 € για την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης.

Μαιος 2008 -Και τα πρώτα φιλοξενούμενα παιδιά με τις μητέρες

Στις μητέρες κρατούμενες και στις ανήλικες χορηγούμε κάθε εβδομάδα οικονομικές ενισχύσεις.
Από το Φιλόπτωχο Ταμείο της Φυλακής, έγιναν επίσης:  μετατροπές ποινών και πληρωμές δικαστικών εξόδων για αποφυλακίσεις απόρων, χαρτοσήμων για άσκηση ενδίκων μέσων,  αγορά γυαλιών όρασης και ορθοπεδικών ειδών , ακουστικών βαρηκοΐας , ηχοσυστημάτων και DVD player , παιχνιδιών,  αγορά εσωρούχων, παντοφλών , πάνες ακράτειας, απορρυπαντικά  κ.α  ώστε να καλυφθούν βασικές ανάγκες κρατουμένων  και των φιλοξενούμενων παιδιών.

2009 -Προσφορά ειδών  από το "ΞΕΒLΟGAΡIΣΜΑ"

Για την κάλυψη αναγκών σε  είδη , χρήματα και υλικά υποδομής του χώρου κράτησης, συνεργαστήκαμε, επισκέφτηκαν ή /και συνεχίσουν να μας επισκέπτονται στο Κατάστημά μας και να προσφέρουν υλικό που  συγκεντρώνουν ,εκπρόσωποι των ακόλουθων φορέων :
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΗΒΩΝ & ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ και  ιδιαίτερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Γεώργιος.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ κ. ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ, Διακονία Αποφυλάκισης Απόρων Κρατουμένων « Οσία Ξένη »
Μ.Κ.Ο. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ , ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ,
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ « Ο ΟΝΗΣΙΜΟΣ»,
 «ΕΣΤΙΑ ΜΗΤΕΡΑΣ», ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ,
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΘΗΒΑΣ
ΙΔΡΥΜΑ «ΜΑRFΙΝ» 

ΕΤΑΙΡΕΙΑ COLGATE-PALMOLIVE
ΙΔΡΥΜΑ «ΛΕΩΝ ΛΕΜΟΣ»
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΝΙΚ. ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΗΒΩΝ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΘΗΒΑΣ,
ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ,
ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
Μ.Κ.Ο. «ΚΛΙΜΑΚΑ» 
ΑΡΣΙΣ, ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΘΗΒΑΙΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΘΕΣΠΕΙΩΝ, ΔΗΜΟ ΘΕΣΠΙΑΙΩΝ,
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΑΡΙΟΥ,
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ « ΙΣΜΗΝΗ»  ΘΗΒΑΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ 1ου ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΒΥΡΩΝ,
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΘΗΒΑΙΩΝ
ΕΝΟΡΙΑ ΛΕΚΤΡΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, 
«ΣΤΕΓΗ ΓΕΡΟΝΤΩΝ» ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ
« ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ  ΕΝΩΣΗ   ΑΓ. ΠΑΥΛΟΣ»
ΟΧΕΚ ΒΥΡΩΝΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»,
ΤΟΜΕΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΑ.Σ.ΟΚ.(που διοργάνωσε θεατρική παράσταση στο θέατρο Κνωσός και προσέφερε το σύνολο των εισπράξεων στο Ταμείο Φιλάνθρωπων  καθώς και σε δεύτερη αποστολή μεγάλο αριθμό ειδών που αντιμετωπίζαμε ως ανάγκη )

Μόνιμη συνεργασία είχαμε με τα μέλη του  xeblogarisma.blogspot.com (εθελοντική δράση που βοηθά εδώ και χρόνια την υπηρεσία μας στην κάλυψη των αναγκών των άπορων γυναικών και των φιλοξενούμενων παιδιών, οργανώνοντας σχεδόν κάθε μήνα αποστολές προς την υπηρεσία μας  με μεγάλο αριθμό ειδών και βοηθώντας αποφυλακισμένες μας στην επανένταξη)

Γ.Ψαράκη 

Κοινωνική Λειτουργός

Η Μικρή μας Ιστορία

Το Κατάστημα Κράτησης  Γυναικών Ελεώνα Θήβας ξεκίνησε την λειτουργία του μόλις τον Μάιο του 2008 .

Βρίσκεται στον Ελεώνα του Δήμου Θήβας σε μια έκταση 217 στρεμμάτων ,που την μοιράζεται με το Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων.

Οι κτιριακές μας εγκαταστάσεις  αποτελούνται από κτίρια 16.500τ.μ. περίπου μετα από ανακατασκευή και αναδιαρρύθμιση καθώς και από νέεςκατασκυεές 2.100 m²  περίπου, με σπουδαιότερη την ανέγερση νέου διώροφου κτιρίου που στεγάζει τις μητέρες & ανήλικες κρατούμενες.

Εκτός από τα κτίρια της κυρίως φυλακής  διαθέτουμε σχολείο Β΄ ευκαιρίας, χώρους εργαστηρίων, ιατρείο, αίθουσα εκδηλώσεων, κτίριο διοικητικών υπηρεσιών, μαγειρεία, επισκεπτήρια κ.λ.π.

.

Όλο το κατάστημα  καλύπτεται από πλήρες ηλεκτρονικό σύστημα ασφαλείας.

 

Περισσότερες φωτογραφίες από το κατάστημα μπορείτε να δείτε στις άλλες σελίδες μας με τιτλο "Φωτογραφιες"

Ημερολόγιο Φυλακής

Ημερολόγιο Φυλακής.

Όπως Ημερολόγιο Καταστρώματος.

Σαν ένα πλεούμενο που πότε αρμενίζει σε γαλήνια νερά και πότε παλεύει σε  τρικυμισμένες θάλασσες

Μ’ επιβάτες που δεν ονειρεύτηκαν πότε αυτό το ταξίδι και  πληρώνουν ακριβά το ναύλο του.

Κι ένα πλήρωμα που παλεύει πάνω στα κατάρτια ,κάτω στ’αμπάρια , πίσω απ’τη τιμονιέρα να κρατήσει ίσα τη ρότα σ’ένα ατέλειωτο ταξίδι χωρίς λιμάνι μα μ’ένα προορισμό.

Όταν για κάθε επιβάτη σημάνει το τέλος του ταξιδιού μια άλλη μέρα να ‘χει ανατείλει  για τον καθένα .

                               

Σ’αυτό το ημερολόγιο γράφουν όλοι.

Καπετάνιος, πλήρωμα μα κι επιβάτες.

Γράφουν τις σκέψεις τους, γράφουν τον πόνο τους ,γράφουν τις λύπες τους ,γράφουν και τις χαρές τους.

Σ’ένα ημερολόγιο που μέχρι τώρα ήταν διπλά αμπαρωμένο μ’αλυσίδες και λουκέτα,  
κρυμμένο σ’ένα σκοτεινό αμπάρι.

Που δεν έπρεπε να το δεί κανείς.Ούτε ήλιος ,ούτε μάτι ανθρώπου.

Γιατί ήταν λέει γραμμένα εκεί πράγματα φοβερά ,που τρομάζουν αυτούς που τα διαβάζουν.

Μα εκείνοι που το  γράφουν νομίζουν  αλλιώς .

Κι αποφάσισαν να σπάσουν τα λουκέτα και να τ’ανοίξουν στο φως

Να φτάσουν μέχρι τ’αμπάρια του ήλιου οι ακτίνες και να τρέξουν στις σελίδες  τα μάτια των ανθρώπων.

Για να δούν όλοι αυτό το μυστικό καράβι που πλέει πλάι στο δικό τους ταξίδι  .

Με τα παραπάνω λόγια θέλουμε να γράψουμε την πρώτη σελίδα του ημερολογίου μας.

Του ημερολόγιου μιας φυλακής γυναικών .

Όχι εκείνου που γράφει η  Διευθύντρια σημειώνοντας τα σημαντικά- ασήμαντα της ζωής μιας 
φυλακής και κρατάει στο συρτάρι του γραφείου.

Μα εκείνου που το γράφουν όλοι.

Διευθύντρια, υπάλληλοι και κρατούμενες.

Για όσα συμβαίνουν ,για όσα σκεφτόμαστε ,για αυτά που θέλουμε για να κρατήσουμε τη ρότα.

Το διαδίκτυο δίνει την ευκαιρία.

Εδώ  μπορείτε να μας γνωρίσετε.

Ένα κομμάτι της κοινωνίας μας αποκλεισμένο και παρεξηγημένο ζητάει να βγει απ’τα σκοτάδια και  να πάρει την θέση του δίπλα σας.

Γιατί τα μέλη αυτής της μικρής  κοινωνίας θέλουν και πρέπει να είναι δίπλα σας .

Ετσι κι αλλιώς  ανάμεσα α'αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να υπάρχει  ένας φίλος ή ο γείτονάς  σας.

Ανάμεσα σ'αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να είναι η γυναίκα σας ή ακόμα και το παιδί σας.

                                                                                                                Αντί εισαγωγής

                                                                                                           Από την διευθύντρια